Magazines / Nr 04 2018

Nr 04 2018

Tanden zetten in circulariteit
Afval is met uitsterven bedreigd. Het zal immers veranderen in een bouwsteen, een grondstof voor een circulaire maatschappij. Het voorbije jaar had iedereen in de branche en zelfs ver daarbuiten zijn mond vol van dit circulaire denken. De Nederlanders hadden al hun gouden eeuw, voor Vlaanderen zou dat tijdperk nu aanbreken met zijn koppositie in afvalverwerking. Afval is immers het nieuwe goud en gaat ons, dankzij de vergevorderde inspanningen die reeds geleverd zijn inzake sorteren en recycleren, waardevolle grondstoffen in handen geven om een circulaire maatschappij rond uit de bouwen. De Vlaamse regering onderstreepte deze ambitie met het identificeren van de transitie naar circulariteit als cruciaal in de ontwikkeling van onze regio.

Wat tot vooralsnog bij mooie woorden en gelijkaardige intenties bleef, begint nu toch stilaan concreet vorm te krijgen. In deze editie borrelt het van artikels rond initiatieven die het streven naar een circulaire maatschappij kracht bij zetten. Geen woorden, maar daden en dat in alle domeinen en met alle materialen van de afvalsector. Kunststoffen springen misschien nog het meeste in het oog met de banbliksems die ze in de media krijgen rond hun aanwezigheid in zwerfvuil. Europa geeft nu het goede voorbeeld en verbiedt niet alleen plastics voor eenmalig gebruik maar legt voor het eerst ook standaarden op voor het gebruik van gerecycleerd materiaal in nieuwe producten. De fabrikanten van primaire kunststoffen worden met andere woorden mee in het bad getrokken en zijn van plan daar vol op in te zetten. Met de opening van een nieuwe verwerkingsinstallatie voor gebruikte kunststoffen in Lanaken, hoe circulair en lokaal werken toch mooi hand in hand gaan, lieten ze in elk geval die intentie optekenen.

Maar ook in recyclage van schepen bijvoorbeeld laat Europa zijn tanden zien. Gedaan met de sloopstranden in Azië. Zeeschepen die aan het einde van hun leven zijn kennen voortaan enkel nog erkende scheepsrecyclage-inrichtingen als laatste rustplaats. Dat de havenwerf van Galloo in Gent één van de eerste op de lijst was en zich de grootste van Europa mag noemen, bewijst dat we alle troeven in handen hebben om die gouden eeuw hier werkelijkheid te laten worden. En dat geldt niet alleen voor schepen. Een haven verderop is het Belgian Scrap Terminal dat de bakens verzet in de wereldwijde depolutie en recyclage van autowrakken. Met een recyclagegraad van 97% op het rapport mogen ze zich nummer één van de Europese klas noemen. De state-of-the-art installatie die er vorig jaar bijkwam draagt daar zeker zijn steentje toe bij. Bovendien helpt ze het verschil maken om de hinder voor het milieu tot een minimum te beperken.

Want op dat vlak zit het evenmin stil. In oktober publiceerde Europa een nieuwe versie van de BREF. Daarin stelt het voor de verschillende activiteiten in de recyclagebranche emissiewaarden voorop en de best beschikbare technieken die daarvoor ter beschikking staan. Dat betekent dat onze sector weer voor investeringen zal staan om zo duurzaam mogelijk aan de slag te gaan. Geen sinecure. Maar als de wetgevende machten in België kunnen zorgen voor een zo transparant en eenduidig mogelijk kader dat getuigt van een langetermijnvisie dan kunnen we er met zijn allen wel in slagen. Alleen zo zal afval verdwijnen.

Veel leesplezier!

Valérie Couplez

Ik wil graag een proefexemplaar of abonnement.

Ik wil graag een: