Magazines / Nr 02 2019

Nr 02 2019

Duurzaam materialenbeheer zal de wereld redden

U zal er langs alle kanten mee om de oren geslagen worden in deze editie. De weg naar een beter klimaat begint met een circulaire maatschappij. Het is de productie van goederen en meer goederen en meer goederen, zoals het een lineaire consumptiemaatschappij betaamt, die ons doet stikken in CO2. Dat wil zeggen dat het niet de jongeren die op straat komen de sleutel tot een betere wereld in handen hebben maar de afval- en recyclagesector. Hoer meer stromen we kunnen recupereren en als secundaire grondstoffen met een zo hoog mogelijk behoud van waarde weer kunnen inzetten, hoe dichter we komen bij die doelstelling om de aarde maar met anderhalve graad te laten opwarmen.

Dit was de belangrijkste conclusie tijdens het afgelopen World Resources Forum, georganiseerd in Antwerpen door de OVAM. Een boodschap die ook verder dan de eigen grenzen reikte, want met meer dan zestig nationaliteiten vertegenwoordigd, wordt ze wereldwijd verspreid. En dat is nodig. De Europese Unie mag dan wel de voortrekkersrol opnemen, willen we slagen in onze missie om de CO2-emissies te doen dalen, dan zal men op alle continenten aan hetzelfde zeel moeten trekken. Maar het biedt ons wel de kans om Europese technologie te gaan vermarkten. Of om extra opportuniteiten naar onze contreien te brengen.

Inzetten dus op urban mining is het plan voor deze en de komende generatie, want de timing is precair. We kunnen niet blijven treuzelen om stappen naar een betere wereld te zetten. Dat staat met de komende verkiezingen meer dan ooit op het spel. Want als sector kunnen we het niet alleen waarmaken. Daarvoor zijn te veel en te zware investeringen gevergd en zorgt het beleid vandaag net voor veel onzekerheid. De circulaire economie zal pas vorm krijgen wanneer er een markt gecreëerd wordt die het gebruik van secundaire grondstoffen aanmoedigt. Door voor producten een recyclagegraad vast te leggen, door er in openbare aanbestedingen de voorkeur aan te geven, door het invoeren van een CO2-taks. De mogelijkheden zijn legio. En leg een duidelijke kader en spelregels vast, zodat er een investeringsklimaat ontstaat.

Maar dan moeten we niet denken dat kunststof de grote boosdoener is en de eerste horde naar een circulaire maatschappij vormt. Uiteraard moeten de fabrikanten van kunststoffen stappen zetten naar koolstofarmer produceren. De bouwstenen zullen van biomassa moeten komen in plaats van fossiele brandstoffen. Dat vergt echter nog jaren research. Tot die tijd kunnen kunststof granulaten als secundaire grondstof een belangrijke rol spelen om de sector groener te maken. Maar we zullen er vooral op een verstandige manier mee moeten leren omgaan en inzetten op maximale recuperatie, ook van moeilijke stromen. Deceuninck geeft alvast het goede voorbeeld en investeerde fors om end-of-life pvc raamprofielen een tweede leven te geven. U leest er alles over in deze editie.

Veel leesplezier!

Ik wil graag een proefexemplaar of abonnement.

Ik wil graag een: